Geçmişe Özlem - Mustafa Çağlar
İnsanın geçmişte olan her şeye özlemi olduğu gibi ben de çocukluğumun Boztepe'sine özlem duyuyorum. İnsanların birbirine kin gütmediği, komşulukların en üst düzeyde olduğu, yardımlaşmanın ve kaynaşmanın olduğu birlikte oynanan düğünlerde birlikte ağlanan cenazelerde geçirdiğimiz o günlerin Boztepe'sini özlüyorum.
O zamanlar herkes sohunun önünde birlikte oturur Şedeyn İbrahim'in delta radyodan akşam ajansını hep birlikte dinler; Ecevit ya da Demirel'e hem atardık hem övgü yağdırırdık. Şimdiki gibi caminin önünde grup grup toplanılmaz herkes birbirini kimle konuşuyor diye gözetlemezdi. Dinlenen ajansın ardından Hamon İbram yapardı yorumunu. Keloğlan bu arada girerdi araya "Bırak ya İbram Dayı" derdi bir kahkaha bir hoş sohbet sürerdi tartışmalar...
Biz çocuktuk o zamanlar. Akşam yemekten sonra çıkardık saklambaç oynardık. Kalemiz sohu olurdu ama biz Aşağı Mahalle'de Ahmet Hafız'ın ahıra saklanırdık. Bulsun bakalım ebe bulabilirse... Şimdi bakıyorum artık çocuklar televizyon illetini bırakıp dışarı dahi çıkmıyorlar. Bırakın oynamayı; sabah olunca yazları belimize azıkları bağlar çıkardık mal gütmeye Daylı'ya... Öğlen olunca kanalın suyundan Totos'un ya da Şaban'ın kavaklıkta bir başka olurdu çayla beraber kızartmalarımızı yemek. Akşam üzeri çıkardık baraja yıkanırdık akşama kadar. Bu arada unuturduk malları tabi unutmayan biri var o da Dozer Ahmet bekçi gelir elindeki kayışla bağlar bizi. Bunlar hoş hatıralar.
Şimdi her şeyde olduğu gibi mal gütmede de çağ atladı köyümüz. Çobanlar tutuluyor artık köyün çocuğu mal gütmesini bilmiyor. En çok üzülüp hayıflandığım şey eski yaylanın olmayışı. Binerdik sözüm ona eşeklere tıkır tıkır yeni nallanmış bir keyif alırdık yolculuktan. Büyük Armut'a gelince sanki sözleşmiş gibi ya da bakın biz geldik der gibi bütün eşeklerin anırması duyulurdu. Kozolun'da yenilen yemeğin tadı yok artık. Göl Alanı eskisi kadar yeşil değil. Teknoloji illeti onları da bitirdi. Artık Ankara'ya veya başka bir şehre gider gibi arabamızla yaylaya gidiyoruz. Bu beni hiç mutlu etmiyor.
Merzimanlı'nın suyu eskisi kadar gür ve soğuk değil. Sokulu'dan toplanan mantarlarda eski tat yok. Elmalı dereden Deli Ahmet'in bekçi düdüğünün sesi gelmiyor artık. Duzdaşı'ndaki çeşmede Tohlunun Memeddayı kömüşlerini yıkamıyor. Ben bunları özlüyorum. Eski Boztepe'mi verebilir misiniz bana? Saygılarımla devamı gelecek...
Mustafa Çağlar - Zile (Ocak 2008)

İnsanın geçmişte olan her şeye özlemi olduğu gibi ben
de çocukluğumun Boztepe'sine özlem duyuyorum. İnsanların birbirine kin
gütmediği, komşulukların en üst düzeyde olduğu, yardımlaşmanın ve
kaynaşmanın olduğu birlikte oynanan düğünlerde birlikte ağlanan cenazelerde
geçirdiğimiz o günlerin Boztepe'sini özlüyorum.