Mübarek Mevlid Kandilinin İslam alemine huzur, mutluluk ve afiyet getirmesini niyaz ederim...

Tüm İslam aleminin ve hemşehrilerimin mübarek Mevlid Kandillerini kutlar, hayırlara vesile olmasını Cenab-ı Allah'tan niyaz ederim...

Saygı değer Yıldıztepeli Hemşerilerim. Ankarada yaşayan Yıldıztepeliler Derneği YöNETİM kurulu başkanı olarak üyelerimizin ve Ankarada yaşayıpta üye olmayan kardeşlerimizin haline tercüman olmak için yazıyorum. Herşeyden önce dernek başkanıyla üye arasında herhangi bir fark ve üstünlük yoktur, olamaz da. Üyelerimiz ve üye olmayan ankarada yaşayan hemşerilerimizin, yıldıztepede yaşayan hemşerilerimizin birlik, bütünlüklüklerini sağlamak, acı ve kederlerini paylaşmak, sevinç ve başarılarıyle gururlanmak, herşeyden önce bağlalarımızı sapasağlam tuta bilmek adına gereken özeni göstermeye çalışıyoruz. Dernek üyelerin ve hemşerilerimizin vereceği destek sayesinde yücelir. Alınacak karalarda da üyelerimizin onayları alınır. Dernek başkanı olarak herşeyi ben bilirim ve her konuda yetkiliyim diyerek konulara yaklaşmak hoş olmaz. He konuda üyelerimizin desteği ve görüşleri alınmalıdır. Çünkü dernek yönetim kurulunun değil, tüm üyelerindir. Biz yönetim olarak sizlerin istekleri doğrultusunda istediğiniz hizmetler için çalışıp yaralı olacak faliyetleri gerçekleştirmek isteriz. Sadece yapmak için, veya desinler için faliyet göstermek RİYAKARLIK olur kanatindeyiz. Biz yönetim olarak atacağımız her adımda üyelerimizin vebaline girmekten ve hoşnut olmayacak bir durum yaşanmasından sakınırız. Lütfen bizi yalnız bırakmayın. TOKAT dernekler fedarasyonu bizleri de üye yapmak istiyor. Tabi fedarasyona üye olmak demek yarı bağımlı olmak, aidatların bir kısmıyla federasyona maddi destek yapmak demektir. Faydasına gelince; Tokatlılar olarak birlik olunmuş ve bir çatı altında güçlenmiş oluruz. Bu konuda sizlerin görüşlerini almadan yola çıkmak istemiyoruz. Gönlümüz hep hizmet etmekten yanadır. Zaten dernekçilik kendinden maddi ve manevi olarak fedakarlık yapmayı gerektiren bir kurumdur. Asla kar ve çıkar amacı gözetilmez. Eğer derneklerimiz olmaz ise, iki kuşak sonra kasaba dışında yaşayan hemşerilerimiz birbirini unutmuş olur. Hısım, akraba, hemşerilik bağlarını güçlendirmek ve diri tutmak adına dernekler çatısını güçlendirmemiz vazifemiz haline gelmiştir. Saygı değer hemşerilerimiz, Sizden istemesi, bizdende yönetim olarak yararlı olanı yapması kalıyor. Saygılar sunarım.

Sn. Hemşehrilerimiz; sizlerin katkılarınızla almış olduğumuz ve kullanıma hazır hale gelen yeni derneğimizin açılışını tüm üyelerimizin katılımıyla geçmişlerimizin ruhuna mevlidi şerif okutularak açılış yapılacaktır. Siz değerli üyelerimizi eş ve çocuklarınız ile beraber (hanımlar ayrı erkekler ayrı olarak proğram yapılacaktır.) 15.01.2012 pazar günü saat 14:00 de siz değerli üyelerimizi bekliyoyoruz. DERNEK YÖNETİMİ

Yeni yılın tüm insanlığa ve ülkemize barış, mutluluk getirmesi dileğiyle tüm dostların yeni yılı kutlu olsun.

Yine yeni bir yıl var kapımızda. 2012 yılına gireceğimiz şu günlerde istediğiniz her şeyin gerçekleşmesi dileğiyle. Geleceğinizi oluşturacak her yeni gün bir önceki günden daha güzel, isteklerinize uygun ve sizi mutlu edecek şekilde olsun! İyi Seneler!

Yeni Yılın Sağlık,Mutluluk,Huzur ve Başarılar getirmesini dilerim.
Sevgi ve Saygılarımla.

2012 yılının mutlu ve huzurlu bir yıl olmasını dileyerek tüm hemşehrilerimin yeni yıllarını kutlarım...

Yıldıztepeli Hemşerilerime,

Yeni Yılın Sağlık,Mutluluk,Huzur ve Başarılar getirmesini dilerim.
Sevgi ve Saygılarımla.
Kadir ŞAHİN
Ankara Yıl-Der Kur.Bşk.

ÜÇ BOZTEPELİ'nin TURHAL MACERASI
1972'li yıllarda Zile'yi Turhal'a bağlayan yol asfalt bile değildi. O yıllarda orta okulda okuyan üç Boztepeli, hayatlarında Zile'nin dışına dahi çıkmamış kimselerdi. Gerçi o zamanlar Boztepe'nin dışına çıkmış kimse, parmakla gösterilecek kadar az idi. Şimdi Ankara, İstanbul, İzmir ve sair yerlerde oturanların babaları, dedeleri, o zamanlar oraların sadece adını duyan kimselerdi. İşte onlardan birileri olan bu üç meraklı Boztepeli öğrenci, 19 Mayıs tatilini de bir fırsat bilerek, yaya olarak Turhala gitme kararı vermişlerdi. O zamanlar Zile-Turhal arasında benzin kokan eski, basık tavanlı, yolda birkaç defa kalmadan menzile varamayan münübüsler çalışmaktaydı. Kim isterdiki 25 km. yolu yaya yürümeyi. Onlarda bir münübüse binmek isterlerdi. Lakin ceplerindeki üç-beş kuruşu yol parası olarak verselerdi, varacakları yerde aç kallacaklardı.
Belli ki bu orta mektepliler, Kesikbaş Hikayesini büyüklerinden çok dinlemişlerdi. Yoksa onca yolu yürüyerek, Turhal'a yaya olarak gitmeyi kim göze alabilirdi? Ede Yokuşu denilen bir yerde, çingene çadırlarından çıkan orta yaşlı bir çingene ile, diğeri eli bıçaklı bir çocuk, yollarını kesip üzerlerinde bulunan birkaç üçüncü marka sigarayı gasp etmişlerdi. Bir kaç dal sigarayı bu yol kesicilere vermekle, çoraplarına sakladıkları üç-beş kuruş paralarını kurtarmışlardı.
Turhal'a yakın bir yerde, hava da karamış olduğundan, geriden gelen bir traktörün vagonuna arkadan binerek yolun kalanını kurtarmışlardı yürümekten. O zaman 20 bin nüfuslu olan Turhal, gözlerine bir farklı görünmüştü bir başka açıdan. Bir bakkaldan iki ekmek, bir bağlamda yeşil soğan alarak, bir inşaatın önündeki kumların üstüne serilmişlerdi yorgunluktan. Daha sonraki yıllar içinde o soğan ekmeğin tadını, bulamamışlardı ne Tokat Kebabı'nda, ne de İskender Kebabı'nda. O soğan ekmeğin üstüne bir kahvehanede, sıcak birer yorgunluk çayı içmişlerdi o bahar akşamının soğuğunda. Artık Hüda'nın nimetlerine şükretmekten başka akla ne gelirdi. Bundandır ki, zor elde edilen herşey daha değerliydi. Şimdiki neslin kolaycı olmasından dolayı hayattan, çok şeyle az tad almaları ve bir türlü mutluluk sırrına erememeleri bu yüzden olsa gerekti.
O gece, içinde atlarında yattığı İki Kapılı Han denilen bir ahırda, zor tedarik ettikleri 75 kuruşu vererek yatmışlardı.
Ertesi gün Turhal'ın o malum kalesinde bulunan, içinde efsanevi devin yaşadığı söylenen mağrayıda gördükten sonra, dönüş yolculuğunu Çeltekli Deli Memed'in hışmından ve attığı çocuk kafası gibi taşlardan, trene binerek kurtarmışlardı kafaları yardırmaktan. Tabi trende de biletçiden paçayı nasıl kurtardıklarına değinmek istersem, hikaye uzyacaktır bir hayli. Bu hikayeyi yaşayanlardan Adıgüzel B. ve İsmail Ö. , hatırlayacaklardır okuyunca o günlerin anısını.
Kanuni'nin dediği gibi: (Geçmiş zaman olurki, hayali cihan değer.)
Değerli Hacı Ömer Kaleli hocaya ve diğer Yıldıztepeli hemşerilerime yeni görevlerinde, Cenab-ı Allah'tan muaffakıyetler dilerim.